اینشتینیم

99
Es
گروه
قابل تغییر
تناوب
7
بلوک
f
پروتون ها
الکترون ها
نوترون ها
99
99
153
ویژگیهای عمومی
عدد اتمی
99
عدد جرمی
[۲۵۲]
عدد جرمی
252
دسته
اکتینیدها
رنگ
قابل تغییر
رادیو اکتیو
بلی
نام‌گذاری شده پس از آلبرت اینشتین
ساختار کریستالی
قابل تغییر
تاریخچه
اینشتینیم به عنوان یکی از اجزای آوار اولین انفجار بمب هیدروژنی در سال ۱۹۵۲ کشف شد.

توسط آلبرت گیورسو و همکارانش در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی در همکاری با آزمایشگاه‌های ملی آرگون و لوس آلاموس، در بارش رادیواکتیو آزمایش هسته‌ای Ivy Mike شناسایی شد.

عنصر جدید از طریق انفجار هسته‌ای در مقادیر بسیار کم با افزودن ۱۵ نوترون به اورانیوم-۲۳۸ تولید شد.
الکترون های هر لایه
2, 8, 18, 32, 29, 8, 2
ساختار الکترونی
[Rn] 5f11 7s2
Es
اینشتینیم اولین فلز دو ظرفیتی در سری اکتینید است
خواص فیزیکی
جنس
جامد
چگالی
۸٫۸۴ g/cm3
نقطه ذوب
۱۱۳۳٫۱۵ K ۸۶۰ | °C ۱۵۸۰ °F
نقطه جوش
-
گرمای همجوشی
قابل تغییر kJ/mol
گرمای تبخیر
قابل تغییر kJ/mol
ظرفیت گرمایی ویژه
- J/g·K
فراوانی در پوسته زمین
قابل تغییر
فراوانی در جهان
قابل تغییر
اینشتینیم
اعتبار عکس: Wikimedia Commons (National Nuclear Security Administration)
اینشتینیم برای اولین بار در بارش رادیواکتیو آزمایش هسته‌ای Ivy Mike مشاهده شد
شماره ثبت سی‌ای‌اس
7429-92-7
عدد CID پاب کم(PubChem)
قابل تغییر
خواص اتمی
شعاع اتمی
-
شعاع کووالانسی
-
الکترونگاتیویته
۱٫۳ (درجه پاولینگ)
پتانسیل یونیزاسیون
۶٫۴۲ eV
حجم اتمی
۲۸٫۵ cm3/mol
رسانایی گرما
۰٫۱ W/cm·K
حالات اکسید شدن
2, 3
کاربرد ها
اینشتینیم عمدتاً برای اهداف تحقیقاتی علمی استفاده می‌شود.

ایزوتوپ نادر اینشتینیم-۲۵۴ برای تولید عناصر فوق سنگین ترجیح داده می‌شود.

اینشتینیم-۲۵۴ به عنوان نشانگر کالیبراسیون در طیف‌سنج آنالیز شیمیایی کاوشگر قمری Surveyor 5 استفاده شد.
اینشتینیم به دلیل پرتوزایی خود مضر است
ایزوتوپ ها
ایزوتوپ های پایدار
-
ایزوتوپ های ناپایدار
240Es, 241Es, 242Es, 243Es, 244Es, 245Es, 246Es, 247Es, 248Es, 249Es, 250Es, 251Es, 252Es, 253Es, 254Es, 255Es, 256Es, 257Es, 258Es