کالیفرنیم

کالیفرنیم در سال ۱۹۵۰ توسط استنلی جی. تامپسون، کنت استریت جونیور، آلبرت گیورسو و گلن تی. سیبورگ در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی کشف شد.

از طریق بمباران کوریم با ذرات آلفا تولید شد.

کالیفرنیم برای اولین بار در مقادیر マクロ توسط بوریس کانینگهام و استنلی تامپسون در سال ۱۹۵۸ جداسازی شد.

کالیفرنیم به عنوان منبع نوترون قابل حمل برای کشف فلزاتی مانند طلا یا نقره از طریق آنالیز فعال‌سازی در محل استفاده می‌شود.

نوترون‌های کالیفرنیم به عنوان درمانی برای برخی سرطان‌های دهانه رحم و مغز که سایر پرتودرمانی‌ها غیرمؤثر هستند، استفاده می‌شوند.

سنجه‌های رطوبت نوترونی از کالیفرنیم-۲۵۲ برای یافتن لایه‌های آب و نفت در چاه‌های نفت استفاده می‌کنند.