منیزیم

شیمیدان اسکاتلندی جوزف بلک در سال ۱۷۵۵ منیزیم را به عنوان یک عنصر شناسایی کرد.

منیزیم برای اولین بار توسط سر هامفری دیوی در سال ۱۸۰۸ در لندن جداسازی شد.

او از الکترولیز مخلوطی از منیزیا و اکسید جیوه استفاده کرد.

آنتوان بوسی آن را در سال ۱۸۳۱ به شکل منسجم تهیه کرد.

منیزیم به طور گسترده در ساخت تلفن‌های همراه، رایانه‌های لپ‌تاپ، دوربین‌ها و سایر اجزای الکترونیکی استفاده می‌شود.

نور درخشانی که هنگام اشتعال تولید می‌کند در عکاسی، مشعل‌ها، آتش‌بازی و بمب‌های آتش‌زا استفاده می‌شود.

ترکیبات منیزیم مانند هیدروکسید (شیر منیزیا)، سولفات (نمک اپسوم)، کلرید و سیترات برای اهداف دارویی استفاده می‌شوند.