تنسینه

117
Ts
گروه
۱۷
تناوب
7
بلوک
p
پروتون ها
الکترون ها
نوترون ها
117
117
177
ویژگیهای عمومی
عدد اتمی
117
عدد جرمی
[۲۹۴]
عدد جرمی
294
دسته
هالوژنها
رنگ
قابل تغییر
رادیو اکتیو
بلی
نام‌گذاری شده پس از منطقه تنسی
ساختار کریستالی
قابل تغییر
تاریخچه
تنسین در سال ۲۰۱۰ توسط تیمی متشکل از دانشمندان روسی در موسسه مشترک تحقیقات هسته‌ای، دوبنا و دانشمندان آمریکایی در آزمایشگاه ملی لاورنس لیورمور شناسایی شد.

از طریق بمباران برکلیم با کلسیم تولید شد.

اونانسپتیوم نام موقت IUPAC سیستماتیک عنصر بود.
الکترون های هر لایه
2, 8, 18, 32, 32, 18, 7
ساختار الکترونی
[Rn] 5f14 6d10 7s2 7p5
Ts
تنسین از نظر تاریخی به عنوان اکا-آستاتین شناخته می‌شود
خواص فیزیکی
جنس
جامد
چگالی
- g/cm3
نقطه ذوب
-
نقطه جوش
-
گرمای همجوشی
قابل تغییر kJ/mol
گرمای تبخیر
قابل تغییر kJ/mol
ظرفیت گرمایی ویژه
- J/g·K
فراوانی در پوسته زمین
قابل تغییر
فراوانی در جهان
قابل تغییر
عنصر
اعتبار عکس: Wikimedia Commons (Hrustov)
عنصر در موسسه مشترک تحقیقات هسته‌ای در دوبنا، روسیه کشف شد
شماره ثبت سی‌ای‌اس
87658-56-8
عدد CID پاب کم(PubChem)
قابل تغییر
خواص اتمی
شعاع اتمی
-
شعاع کووالانسی
۱۶۵ pm
الکترونگاتیویته
-
پتانسیل یونیزاسیون
-
حجم اتمی
-
رسانایی گرما
-
حالات اکسید شدن
-1, 1, 3, 5
کاربرد ها
تنسین فقط برای اهداف تحقیقاتی علمی استفاده می‌شود.
تنسین به دلیل پرتوزایی خود مضر است
ایزوتوپ ها
ایزوتوپ های پایدار
-
ایزوتوپ های ناپایدار
291Ts, 292Ts, 293Ts, 294Ts