نوبلیم
102
No
گروه
قابل تغییر
تناوب
7
بلوک
f
پروتون ها
الکترون ها
نوترون ها
102
102
157
ویژگیهای عمومی
عدد اتمی
102
عدد جرمی
[۲۵۹]
عدد جرمی
259
دسته
اکتینیدها
رنگ
قابل تغییر
رادیو اکتیو
بلی
نامگذاری شده پس از آلفرد نوبل، شیمیدان سوئدی که دینامیت را کشف کرد و بنیانگذار جوایز نوبل بود
ساختار کریستالی
قابل تغییر
تاریخچه
نوبلیم در سال ۱۹۵۸ توسط آلبرت گیورسو، گلن تی. سیبورگ، جان آر. والتون و تورجیورن سیکلاند در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی کشف شد.
از طریق بمباران کوریم با اتمهای کربن تولید شد.
در سال ۱۹۶۶ به درستی توسط دانشمندان آزمایشگاه هستهای فلروف در دوبنا، اتحاد جماهیر شوروی شناسایی شد.
از طریق بمباران کوریم با اتمهای کربن تولید شد.
در سال ۱۹۶۶ به درستی توسط دانشمندان آزمایشگاه هستهای فلروف در دوبنا، اتحاد جماهیر شوروی شناسایی شد.
الکترون های هر لایه
2, 8, 18, 32, 32, 8, 2
ساختار الکترونی
[Rn] 5f14 7s2
نوبلیم یک یون دو ظرفیتی در محلول آبی است
خواص فیزیکی
جنس
جامد
چگالی
- g/cm3
نقطه ذوب
۱۱۰۰٫۱۵ K ۸۲۷ | °C ۱۵۲۰٫۶ °F
نقطه جوش
-
گرمای همجوشی
قابل تغییر kJ/mol
گرمای تبخیر
قابل تغییر kJ/mol
ظرفیت گرمایی ویژه
- J/g·K
فراوانی در پوسته زمین
قابل تغییر
فراوانی در جهان
قابل تغییر
شماره ثبت سیایاس
10028-14-5
عدد CID پاب کم(PubChem)
قابل تغییر
خواص اتمی
شعاع اتمی
-
شعاع کووالانسی
-
الکترونگاتیویته
۱٫۳ (درجه پاولینگ)
پتانسیل یونیزاسیون
۶٫۶۵ eV
حجم اتمی
-
رسانایی گرما
۰٫۱ W/cm·K
حالات اکسید شدن
2, 3
کاربرد ها
نوبلیم فقط برای اهداف تحقیقاتی علمی استفاده میشود.
نوبلیم به دلیل پرتوزایی خود مضر است
ایزوتوپ ها
ایزوتوپ های پایدار
-ایزوتوپ های ناپایدار
248No, 249No, 250No, 251No, 252No, 253No, 254No, 255No, 256No, 257No, 258No, 259No, 260No, 261No, 262No, 263No, 264No