امریسیم

95
Am
گروه
قابل تغییر
تناوب
7
بلوک
f
پروتون ها
الکترون ها
نوترون ها
95
95
148
ویژگیهای عمومی
عدد اتمی
95
عدد جرمی
[۲۴۳]
عدد جرمی
243
دسته
اکتینیدها
رنگ
نقره ای
رادیو اکتیو
بلی
نام‌گذاری شده پس از آمریکا
ساختار کریستالی
شش ضلعی ساده
تاریخچه
آمریسیم-۲۴۱ برای اولین بار در سال ۱۹۴۴ توسط گلن تی. سیبورگ، رالف آ. جیمز، لئون او. مورگان و آلبرت گیورسو در آزمایشگاه متالورژیکی دانشگاه شیکاگو شناسایی شد.

از طریق تابش دادن پلوتونیم با نوترون‌ها در طول پروژه منهتن تولید شد.

آمریسیم برای اولین بار در سال ۱۹۴۵ توسط بوریس کانینگهام در دانشگاه شیکاگو به عنوان یک ترکیب خالص جداسازی شد.
الکترون های هر لایه
2, 8, 18, 32, 25, 8, 2
ساختار الکترونی
[Rn] 5f7 7s2
Am
آمریسیم اغلب از طریق آشکارساز‌های دود دور انداخته شده وارد زباله‌دان‌ها می‌شود
خواص فیزیکی
جنس
جامد
چگالی
۱۳٫۶۹ g/cm3
نقطه ذوب
۱۴۴۹٫۱۵ K ۱۱۷۶ | °C ۲۱۴۸٫۸ °F
نقطه جوش
۲۸۸۰٫۱۵ K ۲۶۰۷ | °C ۴۷۲۴٫۶ °F
گرمای همجوشی
قابل تغییر kJ/mol
گرمای تبخیر
قابل تغییر kJ/mol
ظرفیت گرمایی ویژه
- J/g·K
فراوانی در پوسته زمین
قابل تغییر
فراوانی در جهان
قابل تغییر
یک
اعتبار عکس: Wikimedia Commons (Bionerd)
یک دیسک کوچک Am-241 زیر میکروسکوپ
شماره ثبت سی‌ای‌اس
7440-35-9
عدد CID پاب کم(PubChem)
قابل تغییر
خواص اتمی
شعاع اتمی
۱۷۳ pm
شعاع کووالانسی
۱۸۰ pm
الکترونگاتیویته
۱٫۳ (درجه پاولینگ)
پتانسیل یونیزاسیون
۵٫۹۷۳۸ eV
حجم اتمی
۱۷٫۷۸ cm3/mol
رسانایی گرما
۰٫۱ W/cm·K
حالات اکسید شدن
2, 3, 4, 5, 6
کاربرد ها
آمریسیم در دتکتورهای دود اتاقک یونیزاسیون تجاری، همچنین در منابع نوترون و سنجه‌های صنعتی استفاده می‌شود.

آمریسیم-۲۴۱ به عنوان منبع قابل حمل هم اشعه گاما و هم ذرات آلفا برای تعدادی از کاربردهای پزشکی و صنعتی استفاده شده است.

همچنین به عنوان ماده هدف در تحقیقات هسته‌ای برای ساخت عناصر سنگین‌تر استفاده می‌شود.
آمریسیم به دلیل پرتوزایی خود مضر است
ایزوتوپ ها
ایزوتوپ های پایدار
-
ایزوتوپ های ناپایدار
229Am, 231Am, 232Am, 233Am, 234Am, 235Am, 236Am, 237Am, 238Am, 239Am, 240Am, 241Am, 242Am, 243Am, 244Am, 245Am, 246Am, 247Am, 248Am, 249Am