فرانسیم

فرانسیم در سال ۱۹۳۹ توسط مارگریت پری از موسسه کوری در پاریس، فرانسه کشف شد.

هنگامی کشف شد که او در حال بررسی واپاشی پرتوزای اکتینیم-۲۲۷ بود.

مارگریت پری کشف کرد که فرانسیم-۲۲۳ به طور طبیعی هنگامی که اکتینیم-۲۲۷ یک ذره آلفا ساطع می‌کند، تشکیل می‌شود.

به دلیل ناپایداری و کمیابی آن، هیچ کاربرد تجاری برای فرانسیم وجود ندارد.

برای اهداف تحقیقاتی در زمینه‌های زیست‌شناسی و ساختار اتمی استفاده شده است.

استفاده از آن به عنوان کمک تشخیصی بالقوه برای انواع مختلف سرطان نیز بررسی شده است، اما این کاربرد غیرعملی تشخیص داده شده است.