گادولینیم

64
Gd
گروه
قابل تغییر
تناوب
6
بلوک
f
پروتون ها
الکترون ها
نوترون ها
64
64
93
ویژگیهای عمومی
عدد اتمی
64
عدد جرمی
۱۵۷٫۲۵
عدد جرمی
157
دسته
لانتانیدها
رنگ
نقره ای
رادیو اکتیو
خیر
از گادولینیت، کانی‌ای نام‌گذاری شده پس از گادولین، شیمیدان فنلاندی
ساختار کریستالی
شش ضلعی ساده
تاریخچه
گادولینیم برای اولین بار در سال ۱۸۸۰ از طریق طیف‌سنجی توسط شیمیدان سوئیسی ژان چارلز گالیسار دو ماریگناک که اکسید آن را جدا کرد، شناسایی شد.

او خطوط طیف‌سنجی ناشی از گادولینیم را در نمونه‌های گادولینیت و در کانی جداگانه سریت مشاهده کرد.

فلز در سال ۱۸۸۶ توسط پل امیل لوکوک دو بوآبودران جداسازی شد.
الکترون های هر لایه
2, 8, 18, 25, 9, 2
ساختار الکترونی
[Xe] 4f7 5d1 6s2
Gd
گادولینیم بالاترین مقطع عرضی نوترون را در میان تمام نوکلیدهای پایدار دارد
خواص فیزیکی
جنس
جامد
چگالی
۷٫۸۹۵ g/cm3
نقطه ذوب
۱۵۸۵٫۱۵ K ۱۳۱۲ | °C ۲۳۹۳٫۶ °F
نقطه جوش
۳۵۴۶٫۱۵ K ۳۲۷۳ | °C ۵۹۲۳٫۴ °F
گرمای همجوشی
۱۰ kJ/mol
گرمای تبخیر
۳۰۵ kJ/mol
ظرفیت گرمایی ویژه
۰٫۲۳۶ J/g·K
فراوانی در پوسته زمین
۰٫۰۰۰۵۲%
فراوانی در جهان
۲×۱۰%
گادولینیم
اعتبار عکس: Images-of-elements
گادولینیم آمورف فوق‌خالص
شماره ثبت سی‌ای‌اس
7440-54-2
عدد CID پاب کم(PubChem)
۲۳۹۸۲
خواص اتمی
شعاع اتمی
۱۸۰ pm
شعاع کووالانسی
۱۹۶ pm
الکترونگاتیویته
۱٫۲ (درجه پاولینگ)
پتانسیل یونیزاسیون
۶٫۱۵۰۱ eV
حجم اتمی
۱۹٫۹ cm3/mol
رسانایی گرما
۰٫۱۰۶ W/cm·K
حالات اکسید شدن
1, 2, 3
کاربرد ها
گادولینیم برای ساخت گارنت‌های ایتریم گادولینیم که کاربردهای ریزموج دارند استفاده می‌شود.

همچنین در عوامل رادیوکنتراست داخل وریدی در تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) استفاده می‌شود.

ترکیبات گادولینیم برای ساخت فسفورهای سبز برای لوله‌های تلویزیون رنگی و در تولید دیسک‌های فشرده استفاده می‌شوند.
گادولینیم نسبتاً سمی تلقی می‌شود
ایزوتوپ ها
ایزوتوپ های پایدار
154Gd, 155Gd, 156Gd, 157Gd, 158Gd, 160Gd
ایزوتوپ های ناپایدار
134Gd, 135Gd, 136Gd, 137Gd, 138Gd, 139Gd, 140Gd, 141Gd, 142Gd, 143Gd, 144Gd, 145Gd, 146Gd, 147Gd, 148Gd, 149Gd, 150Gd, 151Gd, 152Gd, 153Gd, 159Gd, 161Gd, 162Gd, 163Gd, 164Gd, 165Gd, 166Gd, 167Gd, 168Gd, 169Gd