تکنسیم

عنصر ۴۳ بر اساس جدول تناوبی پیش‌بینی شده بود و به اشتباه گزارش شد که در سال ۱۹۲۵ کشف شده است، در آن زمان ماسوریوم نامیده شد.

این عنصر در واقع در سال ۱۹۳۷ توسط کارلو پریه و امیلیو سگره کشف شد.

همچنین در نمونه‌ای از مولیبدن ارسال شده توسط ارنست لاورنس که با دوترون‌ها در سیکلوترون برکلی بمباران شده بود، یافت شد.

تکنسیم در پزشکی هسته‌ای برای انجام تعدادی از آزمایش‌های پزشکی، عمدتاً مربوط به تصویربرداری و مطالعات عملکردی اندام‌های داخلی مانند اسکن استخوان استفاده می‌شود.

همچنین به صورت صنعتی برای کالیبراسیون تجهیزات پس از تأیید به عنوان یک منتشرکننده استاندارد بتا استفاده می‌شود.

فولادهای کربن ملایم ممکن است با مقادیر کم تکنسیم به طور مؤثر محافظت شوند، اما این حفاظت در برابر خوردگی به سیستم‌های بسته محدود است زیرا تکنسیم رادیواکتیو است.