لیتیم

لیتیم توسط یوهان آرفودسون در سال ۱۸۱۷ کشف شد، هنگامی که مشغول تجزیه و تحلیل کانی‌های جزیره اوتو در سوئد بود.

فلز خالص سال بعد به طور مستقل توسط شیمیدان سوئدی ویلیام توماس براند و شیمیدان انگلیسی سر هامفری دیوی جداسازی شد.

در سال ۱۸۵۵، رابرت بونزن و آگوستوس ماتیسن مقادیر بیشتری از لیتیم را از طریق الکترولیز کلرید لیتیم تولید کردند.

فلز لیتیم خالص در باتری‌های لیتیوم یون قابل شارژ استفاده می‌شود.

استئارات لیتیم به عنوان روان‌کننده همه‌منظوره و دما بالا استفاده می‌شود.

لیتیم در شیشه‌ها و سرامیک‌های خاص استفاده می‌شود.

لیتیم فلزی و هیدریدهای مرکب آن به عنوان افزودنی‌های پرانرژی به پیشرانه‌های موشکی استفاده می‌شوند.